Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Met de bescherming van onze persoonlijke levenssfeer gaat het al een hele tijd volkomen de verkeerde kant op.
Daar zouden we tegen in opstand moeten komen, maar dat doen we niet.
Op privacygebied is de bevolking effectief in slaap gesust, ingedut en ongemerkt uit bed gevallen.
Pas toen afgelopen week uitlekte dat TomTom ongewild de verkeerspolitie op het spoor zette van hardrijders, ging er hier en daar een druilerig oogje open. Want de Nederlander vindt alles best, zolang je maar niet z'n autootje pest.
Voor het overige is het gebrek aan belangstelling voor het onderwerp zorgwekkend.
Dat is enigszins voorstelbaar, want er valt voor de gewone burger ook weinig tegen te doen. Behalve misschien op een meer bezorgde partij stemmen.
Van de overheid zou je de broodnodige bescherming verwachten, maar die doet zelf dikwijls net zo hard mee aan de privacyschendingen. Zo overtreden politie en justitie telkens zélf de wet bij het opvragen van telecomgegevens.
Ook in 'Europa' lijkt men overvallen door de grootschalige afbreuk van onze privacy via internet en smartphone. Zelfs Neelie weet het allemaal niet meer bij te benen. Men staat erbij en kijkt ernaar, de 'data miners' wordt zo te zien geen strobreed in de weg gelegd.
We moeten het allemaal zelf doen, maar zelfs de meest omzichtige Facebooker is niet meer opgewassen tegen de slinkse methodes van Zuckerberg en trawanten. Als een stel zakkenrollers graaien ze je data waar je bij staat.
Facebook is uiteraard niet de enige datadief. Meerdere bedrijven kwamen de afgelopen tijd negatief in het nieuws op privacygebied.
Apple bewaarde stiekem locatiegegevens op de iPhone en de iPad.
Google was een beetje te gretig met het verzamelen van data tijdens de ritjes met de Street View-auto.
Tijdschrift Bright zocht de afgelopen weken uit hoe het stond met de gebruiksvoorwaarden van internetdiensten. Conclusie: de gebruiker is volkomen rechteloos.
Een app op een smartphone dient nauwelijks het doel waarvoor hij is aangeschaft. Op slinkse wijze verzamelt hij dikwijls gegevens over het gedrag van de gebruiker, zonder dat deze het werkelijk in de gaten heeft.
Hebben we als gebruikers dan zelf ook niet een verantwoordelijkheid?
Natuurlijk. Wij gaan zelf akkoord met voorwaarden, wij downloaden zelf de apps, wij gebruiken zelf de online diensten.
Maar die 'eigen verantwoordelijkheid' houdt een keer op natuurlijk, vooral wanneer blijkt dat de consument systematisch en op grote schaal de dupe wordt van misleiding, gebrek aan informatie en juridische goocheltrucs.
Dan is het de beurt aan overheden, 'waakhonden' en privacybeschermers.
Zij zijn als enige machtig genoeg om onwenselijk gedrag van grote bedrijven in te perken, regels te stellen en desnoods boetes uit te delen.
Helaas zien we uit die hoek nog veel te weinig alertheid, teveel lamlendigheid. Het meeste kwaad is al geschied.
Ik kan dan ook alleen maar constateren dat die hackers van het Sony Playstation Network hopeloos ouderwets bezig zijn geweest.
Dat stelen van gebruikersgegevens kan tegenwoordig immers volkomen legaal!
Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.