Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.
Laten we met een oud-Hollandsche spreuk beginnen: 'Eten en drinken zijn geen ambacht.'
Maar onderwerpen om over te bloggen zijn beiden zeker. Alles wat je in je mond kan steken eigenlijk wel. En dan hebben we het niet over de gedistingeerde foodblogs die wel even bij het nieuwste restaurant langs gaan om daar een bloggiaans oordeel over te vellen. Slechts een enkeling is vervolgens op de hoogte, maar alle zoekmachines weten het voortaan.
Belly Button Buffet
Laten we eerst even teruggrijpen naar het verre verleden. Toen 'weird' een woord was dat nog uitgevonden moest worden in de Nederlandse taal, maar er al wel sprake was van de zegswijze 'Op een volle buik staat een vrolijk hoofd'. Toen Oma niet op de hoogte was van de mogelijkheid te kunnen communiceren via de computer en Moeder haar kinderen vermanend toesprak met de woorden 'Verandering van spijs doet eten' (om vervolgens dezelfde macaroni-krulletjes in tomatensaus op te dienen als vorige week).
We spreken het jaar 2005. Toen blogs half zo jong waren als heden ten dage en men nog niet al te veel over eten schreef op internet. Dus dacht men dat aandacht voor datgene wat je doorgaans in je mond steekt vooral bereikt kon worden door het op onverwachte plekken te serveren.
En welke plek is dan logischer dan de buik waar het goedje uiteindelijk toch terecht moet komen?
Ja, ook toen was men al weird, hoewel men dus nog niet wist dat dit mogelijk was.
Gum Alert
Waarom zou je ook over restaurants en cafés schrijven als men in 1552 al de wijsheid hanteerde 'Beter so gheblaesen dan den mond verbrant', ofwel op zijn hedendaags 'Beter hard geblazen dan de mond gebrand'? Je krijgt er tenslotte alleen maar kwade uitbaters van achter je broek, die je maar al te graag vol willen proppen met papieren rekeningen die ze niet meer kunnen betalen sinds jij met je bespreking van hun eetgelegenheid hoogst scorend bent als men hun naam invoert bij Google.
Nee, hou het lekker veilig, moeten de mensen achter Gum Alert gedacht hebben toen ze besloten om op zoek te gaan naar de beste bellenblazende kauwgum ter wereld. Hoewel niet echt iets om door te slikken, toch iets wat je in je mond stopt. En heeft Freud niet ooit een opmerking gemaakt over de fascinatie van de mens voor alles wat daar terecht komt vanaf het moment dat hij moeders borst achter zich moet laten?
Scanwiches
Men kende al die verschillende manieren om kauwgum in te pakken natuurlijk nog niet in de tijd van weleer, maar men wist toen al: ''t Beste brood ligt voor 't venster'.
Bij Scanwiches heeft men dat wel heel letterlijk genomen. Men legt de dagelijkse lunch op het venster van het scan-apparaat. Om zo te laten zien wat uiteindelijk in de maag van de blogger terecht is gekomen.
En ach ja, we hadden het al over diepere Freudiaanse betekenissen, dus waarom dan niet het zwart waarin de broodjes dankzij de beperktheden van de scanner verdwijnen vergelijken met het zwarte gat van de mond? Ze vragen er tenslotte om.
Poems about Onion Bagels
Een hongerige maag luistert naar geen rede, moet de man achter Poems about Onion Bagels gedacht hebben toen hij besloot om 365 dagen lang elke dag zijn blog te vullen met een post. Wellicht dat iemand met een hongerige maag wel naar een gedicht wil luisteren, moet zijn motivatie zijn geweest. Hoewel dat natuurlijk ook niet de honger verdrijft. Wel een fascinerende, maar doldwaas weblog, dat dan weer wel.
Zou deze man een gedicht maken voor zijn maal, zoals wij vroeger geen enkele hap mochten nemen zonder vooraf een gebed?
Chickenbones
Laten wij nu snel afsluiten, want men pleegt nog altijd te zeggen: 'Wie niet past op zijn tijd, is zijn maaltijd kwijt'.
Zoals dat blijkbaar met de bloggers van Chickenbones vergaat. Elke keer vinden zij weer een kaalgevreten stukje kippenpoot. Zijn ze weer te laat, is het feest voorbij.
Maar om zichzelf nuttig te maken en een waarschuwende vinger op te heffen naar de toevallige internetpassant hebben ze besloten dat overgebleven stukje kippenskelet te fotograferen, om ons zodoende van deze laatste spreuk te doen doordringen.
Wilt u delen in het verspreiden van deze wijsheid, dan kunt u tegen betaling van slechts vijf dollarcenten uw eigen bijdrage leveren aan het voortbestaan van de opperblogger van Chickenbones. Van dat geld koopt hij nl... ach, dat weet u natuurlijk al.
Wat hier aan vreemds vooraf ging:
Afl 1: Stair Porn, Upside Down Dogs, Historical Tweets, Fail Blog en HavenWorks.
Afl 2: The Highest Blog in the World, Sweet Candy Corn, What Is It? en Must Wash Hands.
Afl 3: Snowzilla, Men Who Look Like Old Lesbians, You Thought We Wouldn’t Notice… en People Who Deserve It.
Afl 4: How To Spot a Canadian, London Shop Fronts, Safety Graphic Fun en Gnutty for Gnomes.
Afl 5: Snuggie Sightings, Cake Wrecks, Frietopia, Running from Camera.
Afl 6: This Peanut Looks Like a Duck, Ugly Overload, Sisin Maru, Owl Tattoos en Sexy People.
Afl 7: 1001 Rules for My Unborn Son, My First Dictionary, Look at This Fucking Hipster, Tacky Weddings en Napping Nannas.
Afl 8: The Daily Riddle, 365 Budapest, Dude-a-Day, The Heartbroke Daily en Balkons met Wasgoed.
Afl 9: Hot Chicks with Douchebags, Loltatz, RideAccidents, People Who Sit in the Disability Seats When I’m Standing on My Crutches en Hunt for the Little Red Car.
Afl 10: Awkward Boners, I'msobadatsex, Because everyting's funnier: In The Butt, Flipstuffoff’s Blog en The Curious Tongue.
Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.