Welkom op about (:) blank, e-zine over weblogs en sociale media door de ogen van webloggers.
Onze maandelijkse artikelen per mail ontvangen? Schrijf je dan nu in!
Na bevestigen van je mailadres krijg je iedere maand onze prachtige maandmail met leuke artikelen! Volg ons op Twitter, of abonneer je op onze RSS-feed.

Technorati laat elk kwartaal zien hoe het met de wereldwijde blogosfeer gaat. En bij elke statistiek is hetzelfde beeld te zien, alles gaat naar rechtsboven. Er blijven nieuwe blogs bij komen. Maar wat wel opviel de laatste keer, was dat het aantal blogposts dat wordt gepubliceerd niet meer die stijgende lijn liet zien. Een lichte afvlakking. Er werd niet heel veel achter gezocht maar de laatste tijd lijkt het er meer en meer op. Er wordt minder geblogd. Hoe komt dat? Het algemene gevoel is dat de nieuwe microblogging tools of lifestreams er voor zorgen dat de bloggers zich minder bezig houden met hun blog en (langere) posts, maar de tijd meer gebruiken om met elklaar te babbelen via Twitter of om wat links te dumpen via Tumblr.
Alles komt in golven. Zo ook het bloggen. Toen in de jaren '90 het internet opkwam, werden ook de eerste Content Management Systemen ontwikkeld. Een belangrijk kenmerk van deze CMS-en was de vaak zeer enge en streng afgestelde regels om een nieuwtje op de site te plaatsen. Als de editor al enigszins gebruikt kon worden, was er wel een soort "chain of command" voor je nieuwe stukje kon worden geplaatst. Maar ook de juiste categorie kiezen, links plaatsen, archief aanpassen, voorpagina aanpassen. Een hoop gedoe eigenlijk.
En dat is dan nog voor de bedrijven die CMS-systemen voor vele duizenden guldens konden aanschaffen. Wij simpele burgers waren aangewezen op HTML-editors voor onze homepages of met veel geluk en een geek in je vriendenkring had je een open source PHP CMS-dingetje wat niet echt kon wat je wilde. Maar alle beetjes hielpen...
Daarom was de komst van Blogger.com een zegen voor velen. Vanaf dat moment was het echt mogelijk om met een druk op de knop je gedachten online te zetten. Push Button Publishing For The People werd het genoemd en dat was het ook. Iedereen had nu de mogelijkheid om zijn verhalen in een flits online te zetten. In de beginperiode had Blogger nog geen support voor reacties, categorieën, tags, illustraties, trackbacks, multiple-user, Atom en alle andere mogelijkheden die een blog nu wel heeft. Maar dat gaf ook niets, want we hadden er nog nooit van gehoord. Als we maar konden posten. En dat gingen we ook doen. Met steeds meer.
Bloggen is, ondanks de Planet commercial, een redelijk aanvaard fenomeen. Door de enorme groei van mogelijkheden in weblogs is het nu ook steeds interessanter voor bedrijven en non-profit instellingen om een eigen website te starten in blogformaat. Met pakketten als Wordpress en Expression Engine kun je niet alleen je blog bijhouden, het biedt ook mogelijkheden om individuele pagina's te maken. Eigenlijk alles wat de vroegere CMS ook had.
Primeurtje: Ook in Nederland zitten we niet stil. Pivot, neerlandsch trots op webloggebied, is druk bezig met versie 2.0. En laten we nu net een screenshot hebben gevonden van het dashboard in die nieuwe versie. De mogelijkheden worden ook daar uitgebreid met onder andere losse pagina's naast je blogposts. Nog even wachten tot na de zomer voor de beta!
Je zou kunnen zeggen dat weblogsoftware datgene is geworden waar ze destijds op reageerden. Blogsoftware ontstond vanuit de behoefte om snel en makkelijk te schrijven. Dat kan nog steeds, vaak nog steeds simpeler dan menig CMS, maar de snelheid is er soms wel eens uit. Posts worden dagen vooraf voorbereid of achteraf nog ge-antidateerd. Soms is de kracht van het schrijven en publiceren wel eens wat verder te zoeken dan voorheen.
De laatste tijd zien we een beweging ontstaan richting het echte micropublishing. Met de komst van Twitter, Jaiku en Numpa zien we dat veel bloggers zich bezig houden met de 140 karakters om te vertellen wat ze doen. Deze berichtjes worden direct via RSS gedistribueerd en door het open karakter zijn ze overal terug te vinden. Snel even bijlezen wat iemand doet op een bepaald moment.
Meer en meer media doen hun best om ons alles in hapklare brokken te geven. Wired berichtte in hun Snack Culture special: "Pop culture now comes packaged like cookies or chips, in bite-size bits for high-speed munching. It's instant entertainment - and boy, is it tasty." De Nieuwe Wereld van de One-minute-media is een klik verwijderd van je RSS-reader, mobiele telefoon of MSN-scherm. Tegelijk ontstaat een soort sociale zesde zintuig door het cumulatieve effect van al deze berichtjes en pulsen. Wederom Wired heeft hier een zeer lezenswaardig artikel over geschreven.
Of je nu Twittert, Jaikut of Numpt, je draagt bij aan een groeiend sociaal web waarbij constante updates over je leven, ideeën en gedachten noodzakelijk lijkt. Omdat we nu eenmaal graag ouwehoeren met anderen. We zijn sociaal ingesteld. We delen graag wat we doen. Niet altijd en niet alles, maar we hebben de keuze in elk geval. Bovengenoemde instrumenten dragen bij aan die keuzevrijheid. Moet iedereen maar gaan Twitteren? Nee hoor. Is het zinnig voor bedrijven, is er een businessmodel? Who cares? Er ontstaan interessante ideeën binnen Twittergroepen. Variërend van een mashup voor Pinkpop tot de digitale versie van Zomergasten, Zomaargasten. Waar Twitterazi hun favoriete video's delen via de nieuwe sociale TV-applicatie Operator 11.

Naast de grotere blogs zien we ook weer een terugkeer naar de kern, de essentie van het bloggen. Met de Tumblr-blogs zien we weer hoe blogs zijn begonnen. Marco Raaphorst noemt het in zijn uitstekende artikel over dit fenomeen een "te heet gewassen blog" en "beperkt in haar mogelijkheden". Maar dat doet tekort aan het fenomeen. Tumblr-blogs zijn zoals bloggen volgens mij is bedoeld. Snelle, korte links, pointers, quotes en gevatte foto's zonder al te veel poespas. Geen reacties, geen trackback, geen archief, geen zoekfunctionaliteit. 10e, een van de bloggers van het eerste uur heeft ook haar eigen Tumblr blog. Waarom? "Tumblr heeft een hoop gave features zoals heel eenvoudig foto's plaatsen, MSN-gesprekjes, quotes en zo meer. Ook kun je RSS-feeds importeren". Met name dat laatste geeft het ook weer een soort portalfunctie van je eigen persoon. Zet de feeds van je foto's, blogs, del.icio.us, Twitter en video's op je Tumblr en je eigen Personal Brand is geboren. Meer nederlandse bloggers hebben al hun eigen Tumblr-blog zoals Vandenb, Nina, Charis, Hans Mestrum en Kor. Ze zijn niet allemaal even actief, maar het laat zien dat er geëxperimenteerd wordt met nieuwe mediavormen.
Het mist wellicht de diepgang, de mogelijkheid om langere stukken te schrijven en te archiveren. Maar het geeft ook wat anders. Namelijk een constante stroom van informatie van wat de schrijver bezighoudt. Veel bloggers schrijven langere stukken, doen daar een paar dagen over. Schrijven, herschrijven, wissen etc. Een groot goed, niets op tegen. Maar laten we niet vergeten hoe bloggen is begonnen. Robotwisdom die constant updates over zijn online tochten gaf. Alt0169 die gevatte reacties op de wereld om hen heen gaven. Geen ellenlange beschouwingen maar snel en to the point. Veel mensen starten een weblog om er na een korte periode achter te komen dat ze misschien niet zoveel hebben te vertellen of geen tijd hebben om het allemaal bij te houden. Maar we komen allemaal vast wel eens fraaie sites tegen, een mooie quote, foto of video. Of je hebt een grappig MSN-gesprek dat je eigenlijk wil delen. Tumblr is dan een mooie uitkomst. Met minimale middelen en binnen een paar seconden heb je het online staan. Opmaak wordt geregeld door de Tumblr-software. Een fraai voorbeeld van een Tumblr-blog is Projectionist. Via Tumblr.com kun je zelf binnen een paar seconden aan de slag. De Tumblr Radar geeft je constant updates over nieuwe Tumblr-blogs. Meer weten over Tumblr-blogs? Lifehacker.com heeft een fraai artikel waar de ins en outs worden uitgelegd. Er zijn ondertussen ook al wat hacks om toch reacties mogelijk te maken in je Tumblr blog of statistieken voor de site of je feed mogelijk te maken.
Is bloggen gedoemd om te verdwijnen? Nee, de manier om op een relatief eenvoudige manier je gedachten online te publiceren en te delen met anderen zal blijven bestaan. Of dat nu in tekst, audio, foto of video is. Blogs en RSS hebben een enorme impact gehad op de veranderende mediaconsumptie. Maar tegelijk zien we ook dat de snelle, korte links en pointers weer hun plaats hervinden in het online landschap. Alle vormen van publiceren zullen naast elkaar blijven bestaan.
Oh de ironie, om dan ook een weblog te starten dat uitgebreid melding doet over lifestreams en micropublishing. In lange blogposts...
Terwijl ik dit artikel schrijf komt de nieuwste rage al weer voorbij en krijg ik een invite voor Pownce binnen. Die chat is natuurlijk ook gewoon op mijn Tumblr te lezen, 'slogies.
Gerelateerde artikelen:Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond en in beweging. Intern doen we iets met de tips en trucs in de reacties op onze mededeling er de brui aan te geven. Want, zo Ton ons in zijn WWWW ook de strekking mee wil geven dat bloggen bij lange na niet dood is, zo gaan we een nieuwe richting geven aan dit blog.
Derhalve komt deze laatste maandelijkse editie in verkorte versie online, want we willen het natuurlijk niet nalaten Sabine Sabelis als de winnaar van de headerverkiezing 2011 te feliciteren.
Voor de lezers onder u vragen we wat geduld, want we komen terug en hoe.
De allerlaatste header voor de allerlaatste editie van about:blank is ontworpen door Mirjam alias Mevrouw Mikmak. Download hier de wallpaper:
Al vanaf haar eerste stappen op het internet en het prille begin van web-log.nl begeeft Mirjam zich op internet onder de naam: Mevrouw Mikmak. In de jaren die volgde is die naam een eigen leven gaan leiden. Op netwerkbijeenkomsten wordt ze dan ook nog vaak aangekondigd als mevrouwmikmak.
Inmiddels is Mirjam in het dagelijks leven druk met Vrouwsel.nl. Voor Vrouwsel ontwerpt en ontwikkelt ze websites en is zij de huisfotografe.
Haar vrije werk publiceert ze voornamelijk op internet via Flickr en haar blog MevrouwMikmak.nl/wordpress.
Wil je in contact komen met Mirjam, dan kun je haar vinden op Twitter.
Wil je meer fotografie zien van Mirjam? Klik dan hier.
Na het besluit dat about:blank ging stoppen openden we nog snel de stembus voor de headerverkiezing van 2011. Er kon gestemd worden t/m 6 januari j.l. Al snel ging de header van november aan kop en blééf aan kop, zodat Sabine Sabelis bij deze is uitgeroepen tot winnaar van de headerverkiezing van 2011. Gefeliciteerd!

Sabine wint een pretpakket met (strip)boeken en natuurlijk: eeuwige roem!
About:blank dood... Bloggen dus ook dood?
We horen het al roepen daar achter in de zaal. Men heeft afgelopen 10 jaar geen gelegenheid voorbij laten gaan om de mening te kunnen verkondigen dat het fenomeen bloggen op zijn eind loopt.
Maar vooralsnog blijkt niets minder waar. Hoewel een groot gedeelte van de burgerbevolking tegenwoordig digitaal rondwaart in de sociale media, lijkt men nog altijd behoefte te hebben aan sites die materiaal aanleveren waarover men kan praten via diezelfde media. Net als dat Twitter uitstekend geschikt blijkt om een potje voetbal op tv te kijken en daarbij commentaar te leveren die je vriendjes kunnen volgen en van verdere opmerkingen kunnen voorzien. Tv blijkt niet dood, bloggen vooralsnog ook nog lang niet. Waar moeten we immers anders die maffe plaatjes vandaan halen en ons dagelijkse behoefte aan verwondering?
Daarom een kort overzicht van hoe weirde weblogs ons afgelopen jaar voorzien hebben van een aanvulling op het actuele nieuws.
Ze komen uit Portland, Oregan, maar als Loch Lomond uit Portland, Maine zou komen, had ik het ook geloofd. Sterker, dat zou zelfs geloofwaardiger zijn. Want de studentikoze en ietwat rurale streek aan de oostkust waar alles ruikt naar links-liberale studenten (veel boekhandels en koffiebars, fijne vegetarische restaurants, bovendien dicht bij Canada) past perfect bij wat deze band uitstraalt. Little Me Will Start A Storm is een plaat die laat horen dat voorman Ritchie Young en zijn band een heleboel ideeën hebben en mooie arrangementen kunnen schrijven.
Het schijnt een saai plaatsje te zijn, Muscle Shoals. Een handvol inwoners, wat bedrijventerreintjes. Geen bijzondere natuur, geen geweldige restaurants. Het dorpje in Alabama is tevens naamgever van de gemeente Muscle Shoals, waaronder ook Florence, Sheffield en Tuscambia vallen. Ergens tussen Nashville en Memphis, tussen de hoofdsteden van de country en de soul. In de jaren zestig en zeventig werd hier muziek gemaakt die, in de woorden van Leo Blokhuis, ‘de allermooiste muziek is die ik ken’. Of dat zo is mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar dat er in de Fame Studios (eerst in Florence, later in Muscle Shoals) en de Muscle Shoals Sound (Sheffield) prachtige, invloedrijke en onverwoestbare liedjes zijn opgenomen, lijkt mij eerder een feit dan een mening.